Imieniny:

AferyPrawa.com

Redaktor Zdzisław Raczkowski ujawnia niekompetencje funkcjonariuszy władzy...
http://Jooble.org
Najczęściej czytane:
Najczęściej komentowane:





Pogoda
Money.pl - Kliknij po więcej
6 grudnia 2019
Źródło: MeteoGroup
Polskie prawo czy polskie prawie! Barwy Bezprawia

opublikowano: 26-10-2010

PRZY SPORZĄDZANIU AKTU NOTARIALNEGO ZA JEGO WYPISY STRONA AKTU NOTARIALNEGO NIE POWINNA PŁACIĆ DODATKOWO NOTARIUSZOWI - przepisy.

Podajemy kancelarie notarialne, które bezprawnie pobierają dodatkowo opłaty za wręczane stronom wypisy aktów notarialnych w dniu ich podpisywania.
Na dobry początek są to notariusze z Gorzowa Wielkopolskiego skąd otrzymaliśmy informację.

1/ notariusz Beata Witkowska.

2/ notariusz Urszula Kostulska.

3/ notariusz Jerzy Dedyk.

Nie trudno się domyśleć, że tego typu oszustwa spotkamy w każdym mieście.

Podstawy prawne nie tylko dla niedouczonych (czytaj: oszukujących klientów) notariuszy

Zgodnie § 12 ust. 1 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej (Dz. U. Nr 148, poz. 1564, zm. Dz.U. z 2005 r. Nr 11, poz. 83), za sporządzenie wypisu, odpisu lub wyciągu z aktu notarialnego lub innego dokumentu maksymalna stawka wynosi 6 zł za każdą rozpoczętą stronę. Z § 12 ust. 2 wynika, że za stronę uważa się tekst obejmujący nie mniej niż 25 wierszy.

W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej nie uwzględniono stawki za sporządzenie odpisu aktu notarialnego, co jest tym bardziej oczywiste, że sporządzenie odpisu nie jest tożsame z czynnością notarialną, polegającą na sporządzeniu wypisu lub wyciągu (por. § 12 rozporządzenia w związku z art. 111 § 1 i art. 112 § 1 Prawa o notariacie).

Z tych względów notariusz pobierający opłatę wg. rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej za sporządzany akt notarialny, nie może pobierać dodatkowo opłat za sporządzane odpisy wręczane w dniu jego podpisania stronom aktu notarialnego, jak też za przekazywane odpisy dla instytucji państwowych, ponieważ maksymalna taksa notarialna ustalona w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2004 r. obejmuje całość wykonywanych czynności i nie należy tych czynności utożsamiać z § 12 ust. 1, który dotyczy wypisów lub wyciągów aktów notarialnych zarchiwizowanych, które wydaje się zgodnie z art. 110 § 1 prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, z późn. zm.), osobom na żądanie których czynność została dokonana, oraz osobom, których czynność dotyczy, jeżeli wynika to z treści czynności dla których zastrzeżono w akcie prawo otrzymania wypisu, ich następcom prawnym, a także innym osobom za zgodą stron lub na podstawie prawomocnego postanowienia sądu okręgowego, w którym okręgu znajduje się kancelaria notariusza.

Na uwagę zasługuje również fakt, że na notariuszu spoczywa obowiązek z urzędu przesyłania wypisów aktów notarialnych, odpisów lub informacji o dokonanych czynnościach do sądów lub urzędów bez prawa pobierania wynagrodzenia od stron aktu. Wynika to z następujących przepisów:

· art. 40 ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o księgach wieczystych i hipotece (t.j. Dz. U. z Nr 124, poz. 1361.) nakazujący notariuszowi przesłać sądowi rejonowemu prowadzącemu księgi wieczyste wypis aktu notarialnego, którego treścią jest ustanowienie, zmiana lub zrzeczenie się prawa wpisanego w księdze wieczystej, w ciągu 7 dni od sporządzenia aktu,

  • art. 23 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku - Prawo geodezyjne i kartograficzne (-), nakładający na notariuszy obowiązek wysyłania organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków, wypisów aktów notarialnych zawierających dane podlegające wpisowi do tej ewidencji, w terminie 30 dni od dnia sporządzenia aktu,

· § 5 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2004 r w sprawie określenia rodzajów i zakresu informacji przekazywanych organom podatkowym przez sądy, komorników sądowych i notariuszy oraz terminu, formy, z uwzględnieniem formy wypisu aktu i sposobu ich przekazywania (Dz.U. z 2004 r. nr 156, poz. 1640, zm. 2009 r. nr 33, poz. 252) nakazujące notariuszom przekazywania organom podatkowym wypisy aktów notarialnych sporządzonych w poprzednim miesiącu dokumentujących czynności prawne, które mogą spowodować powstanie zobowiązania podatkowego,

Objaśnienia wyrażeń ustawowych

Odpis to dokument zawierający dane z oryginalnego dokumentu źródłowego. Odpis może być pełny lub skrócony, zawierający tylko niektóre dane z dokumentu źródłowego. Obecnie odpisy często zastępuje się potwierdzonymi kserokopiami. W sprawach znacznej wagi wymagane jest potwierdzenie notarialne.

Wypis jest znaczeniowo co odpis z ta różnicą, że z wypisem mam do czynienia w sytuacji, gdy dokument jest zarchiwizowany wówczas mówimy o wydanie wypisu

Wyrok SN z dnia 4 listopada 2003 r. oznaczony sygn. akt III SZ 1/03.

Uchwała Rada Izby notarialnej, obciążająca strony obowiązkiem ponoszenia kosztów przekazywania urzędowi skarbowemu odpisów aktów notarialnych dotyczących czynności cywilnoprawnych stanowiących przedmiot opodatkowania, jest sprzeczna z prawem.

Źródło; Orzecznictwo Sądu Najwyższego Zbiór Urzędowy Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 2004/16/292

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2003 r. skargi Ministra Sprawiedliwości na uchwałę Rady Izby Notarialnej w Warszawie [...] z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie wynagrodzenia za sporządzenie odpisu aktu notarialnego.

u c h y l i ł zaskarżoną uchwałę i przekazał sprawę Radzie Izby Notarialnej w Warszawie do ponownego rozpoznania.

U z a s a d n i e n i e

Uchwałą [...] z dnia 20 grudnia 2002 r., która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2003 r., Rada Izby Notarialnej w Warszawie, powołując się na art. 35 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (jednolity tekst: Dz.U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369), postanowiła, że ,,za sporządzenie odpisu aktu notarialnego, o którym mowa w art.18 ust. 3a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 1997 r. Nr 16, poz.89, Nr 34, poz.209, Nr 137, poz.926 i Nr 139, poz.932, z 2000 r. Nr 13, poz.169, Nr 22, poz.270 i Nr 120, poz.1268, z 2001 r. Nr 8,
poz.64 oraz z 2002 r. Nr 200, poz.1681) i art.10 ust.3b ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. Nr 86, poz.959 i Nr 103, poz.1099, z 2001 r. Nr 100, poz.1085 oraz z 2002 r. Nr 121, poz.1031) notariuszowi przysługuje wynagrodzenie w wysokości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 5 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (Dz.U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369)".

Zgodnie z uchwałą,,,wynagrodzenie to obciąża solidarnie uczestników (strony) aktu notarialnego (art. 89 § 1 Prawa o notariacie)". W dniu 15 kwietnia 2003 r. Minister Sprawiedliwości zaskarżył tę uchwałę na podstawie art. 47 § 1 Prawa o notariacie. Zarzutem sprzeczności z prawem objął brak kompetencji organu samorządu notarialnego do stanowienia o wynagrodzeniu za czynności notarialne, jak też uchwalania wytycznych interpretacyjnych w sprawie stosowania taksy notarialnej. Podniósł również, że - podejmując zaskarżoną uchwałę - Rada Izby Notarialnej stworzyła wbrew prawu podstawę do pobierania przez notariuszy wynagrodzenia, które nie zostało przewidziane w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 kwietnia 1991 r. w sprawie taksy notarialnej (Dz.U. Nr 33, poz. 146 ze zm.), ani też w powołanych w uchwale ustawach podatkowych.
Przedstawiciel Okręgowej Rady Notarialnej w Warszawie wniósł o oddalenie
skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Notariusze, którzy są płatnikami podatków przewidzianych w ustawach z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (jednolity tekst: Dz.U. 1997 r. Nr 16 poz. 89 ze zm.) oraz z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. Nr 86, poz. 959 ze zm.), zostali zobowiązani do przekazywania urzędowi skarbowemu właściwemu ze względu na siedzibę płatnika odpisów sporządzanych aktów notarialnych dotyczących czynności cywilnoprawnych, stanowiących przedmiot opodatkowania. Obowiązek ten został nałożony na notariuszy przepisem art. 10 ust. 3b ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilno-prawnych (Dz.U. Nr 86, poz. 959 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 czerwca 2002 r. o zmianie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. Nr 121, poz. 1031), oraz przepisem art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 1997 r. Nr 16, poz. 89 ze zm.), w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 28 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. Nr 200, poz. 1681).
Podjęcie przez Radę Izby Notarialnej w Warszawie zaskarżonej uchwały było podyktowane brakiem regulacji w zakresie refundowania kosztów wykonania tych nowych obowiązków, jednak próba wypełnienia tej luki w drodze przyjętej przez Radę nie może być uznana za prawidłową. Zgodnie z art. 35 pkt 2 Prawa o notariacie, na który powołano się przy podjęciu uchwały, do zakresu działania rady izby notarialnej należy nadzór nad wykonywaniem obowiązków przez notariuszy, asesorów i aplikantów notarialnych oraz nad przestrzeganiem przez nich powagi i godności notariusza, w przepisie tym nie przewidziano natomiast uprawnień uchwałodawczych tego organu ani jakichkolwiek kompetencji do stanowienia norm regulujących wynagrodzenie za czynności notarialne (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 1996 r., III SZ 3/96, OSNAPiUS 1997 nr 11, poz. 204). Z tego względu zaskarżona uchwała jest sprzeczna z prawem, gdyż bez wymaganego upoważnienia ustawowego wkracza w sferę zastrzeżoną dla właściwych organów państwowych.
Wadliwe było także odwołanie się w zaskarżonej uchwale do art. 5 Prawa o notariacie, który przewiduje, że za dokonanie czynności notarialnych notariuszowi przysługuje wynagrodzenie określone na podstawie umowy ze stronami czynności, nie wyższe jednak niż maksymalne stawki taksy notarialnej właściwe dla danej czynności, przy czym taksę ustala, w drodze rozporządzenia, Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Finansów i po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Notarialnej. Tak więc wynagrodzenie notariusza nie tylko nie może wykraczać poza stawki oznaczone w rozporządzeniu w sprawie taksy notarialnej, lecz notariusz nie może również w umowie ze stronami ustalić wynagrodzenia za czynność nieprzewidzianą
w tym rozporządzeniu.

W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 kwietnia 1991 r. w sprawie taksy notarialnej nie uwzględniono stawki za sporządzenie odpisu aktu notarialnego, co jest tym bardziej oczywiste, że sporządzenie odpisu nie jest tożsame z czynnością notarialną, polegającą na sporządzeniu wypisu lub wyciągu (por. § 12 rozporządzenia w związku z art. 111 § 1 i art. 112 § 1 Prawa o notariacie).
Przepisy rozporządzenia o taksie, mieszczące się w ramach upoważnienia ustawowego, nie dotyczą także czynności nałożonych na notariusza z mocy art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn i art.10 ust.3b ustawy z dnia 9 września 2002 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych; czynności te - zgodnie z art. 7 § 1 Prawa o notariacie - obciążają notariusza na podstawie przepisów odrębnych, jako płatnika, pobierającego podatki i opłaty skarbowe.
Skarżący trafnie zatem podnosił, wskazując na wkroczenie przez Radę w materię zastrzeżoną dla rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, że zaskarżona uchwała narusza przepisy rozporządzenia o taksie notarialnej w związku z art. 5 Prawa o notariacie.

Uzasadnienie znajduje również zarzut naruszenia art. 89 § 1 Prawa o notariacie przez ustalenie solidarnego obowiązku stron aktu notarialnego pokrywania opłat za odpis aktu sporządzany dla potrzeb podatkowych, gdyż przepis ten nie pozwala na obciążanie stron czynności notarialnej jakimikolwiek dodatkowymi świadczeniami na rzecz notariusza, lecz ustanawia jedynie solidarną odpowiedzialność stron z tytułu należnego notariuszowi wynagrodzenia na podstawie taksy notarialnej. Należy jeszcze podkreślić, że notariusz, wykonujący czynności polegające na obliczaniu i pobieraniu od podatnika podatku i wpłacania go we właściwym terminie organowi podatkowemu, podlega przepisom prawa podatkowego (art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Czynności te obejmują również sporządzenie dokumentów podatkowych, w tym odpisu aktu notarialnego, i objęte są potrącanym z należnego podatku zryczałtowanym wynagrodzeniem przewidzianym w art. 28 § 1 Ordynacji podatkowej. Wynagrodzenie to przysługuje z tytułu terminowego wpłacania podatków pobranych na rzecz budżetu państwa, w kwotach określonych w § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 maja 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 40, poz. 463 ze zm.), wynoszących 0,3% podatku.

Z tych względów Sąd Najwyższy, stosownie do art. 47 § 2 Prawa o notariacie, orzekł jak w sentencji.

Prosimy Państwa komentujących artykuły o wypowiedzi merytoryczne odnoszące się do treści tych artykułów. Komentarze nie mające związku z artykułem, pomówienia i bezpodstawne oskarżenia psują opinię "Afer Prawa" i szkodzą nam wszystkim.
Tak samo wulgarne i agresywne wypowiedzi. To nie jest próba ograniczania swobody wypowiadania się, ale zamiar uporządkowania dyskusji na tematy, które poruszane są w artykułach naszych autorów.
Redakcja "AFER PRAWA"


Tematy w dziale dla inteligentnych:

ARTYKUŁY - do przemyślenia z cyklu: POLITYKA - PIENIĄDZ - WŁADZA

Polecam sprawy poruszane w działach:
SĄDY PROKURATURA ADWOKATURA
POLITYKA PRAWO INTERWENCJE - sprawy czytelników

"AFERY PRAWA"
Niezależne Czasopismo Internetowe www.aferyprawa.com redagowane przez dziennikarzy AP i sympatyków z całego świata których celem jest PRAWO, PRAWDA SPRAWIEDLIWOŚĆ DOSTĘP DO INFORMACJI
ORAZ DOBRO CZŁOWIEKA

uwagi i wnioski proszę wysyłać na adres: afery@poczta.fm - Polska
redakcja@aferyprawa.com
Dziękujemy za przysłane teksty opinie i informacje.

WSZYSTKICH INFORMUJĘ ŻE WOLNOŚĆ WYPOWIEDZI I SWOBODA WYRAŻANIA SWOICH POGLĄDÓW JEST ZAGWARANTOWANA ART 54 KONSTYTUCJI RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ.

zdzichu

Komentarze internautów:

Komentowanie nie jest już możliwe.

~Ola
20-01-2017 / 14:40
A jak wygląda opłata za czynność notarialną, gdzie w jednym akcie kupuje się mieszkanie, komórkę i stanowisko postojowe? Otóż tak, że notariusz nie sumuje wartości transakcji tylko od wartości każdego wymienionego w akcie lokalu nalicza odrębną opłatę. I jeszcze 4 Wypisy? dla urzędu skarbowego i wydziału geodezji? Wszystko ten biedny klient ma płacić? Horror!!!
~Radoslav
29-07-2014 / 13:40
Marne 100 złotych ? za 0,5 rbh pracy maksymalnie? Bez komentarza. I dalej: W żadnym rozporządzeniu nie zauważylem zapisu dot czy stawki wynagrodzenia sa w wartosciach netto czy należy je uznac jako brutto (z podatkiem od towatow i uslug VAT) prosze o odp.
~cash
16-04-2014 / 11:23
Chcę zwrócić uwagę na jeszcze jeden - dość popularny - proceder nabijania klientów w butelkę "z niewiedzy". O ile oczywiście ekspert to potwierdzi... Chodzi mi o niemal standardową procedurę sumowania opłat przy umowach - kupna sprzedaży z kredytem w tle. Mamy tu do czynienia ze zbyciem prawa własności oraz ustanowieniem hipoteki na przedmiocie transakcji. Obie te czynności, jeśli występują osobno, dają prawo do zastosowania taksy maksymalnej w wys. odpowiednio 100% i 50%. Co jednak, gdy występują razem - a jest to dosyć popularny przypadek na mieszkaniowym rynku wtórnym? Według mnie, notariusze powiini to traktować w kategoriach czynności głównej i dodatkowej, co daje prawo do zastowania opłaty zgodnej z taksą dla czynności głównej. Tymczasem raczej powszechne jest rozbijanie tych opłat na niezależne czynności, co podwyższa rachunki o "dobre" kilkaset złotych. Czy ekspert to potwierdza?
~jurek
22-01-2013 / 21:25
Ale po co płacić notariuszom skoro ich akt można podważyć?
~Marianna
02-12-2010 / 16:25
Zryczałtowane wynagrodzenie przewidziane w art. 28 § 1 Ordynacji podatkowej to pusty zapis - bo "nie ma przepisów wykonawczych". Notariusze pobierają podatki (w tym pcc) za darmo! a do tego na własny koszt (prowizje,przelewy bankowe,przesyłanie wypisów,deklaracji i informacji) i na własne ryzyko - płacą sami, jeżeli klient nie zapłaci faktury. Ciekawe co jeszcze mają zrobić na własny koszt, jeżeli często wartość wynagrodzenia nie przekracza marnych 100 złotych.