Imieniny:

AferyPrawa.com

Redaktor Zdzisław Raczkowski ujawnia niekompetencje funkcjonariuszy władzy...
http://Jooble.org
Najczęściej czytane:
Najczęściej komentowane:



Pogoda
Money.pl - Kliknij po więcej
28 kwietnia 2017
Źródło: MeteoGroup
Polskie prawo czy polskie prawie! Barwy Bezprawia

opublikowano: 29-04-2011

Kraków, dnia 20 kwietnia 2011r.

Zbigniew Kękuś

Prezes Sądu Rejonowego w Dębicy
Sąd Rejonowy w Dębicy

ul. Słoneczna 3

39-200 Dębica

Sygn. akt:

  1. II K 854/10 (uprzednio: II K 451/06)
  2. II K 87/11 (uprzednio: II K 451/06)

Dotyczy:

  1. Wniosek o spowodowanie przeprowadzenia bez zbędnej zwłoki rozpraw głównych w sprawach II K 87/11 i II K 854/11.
  2. Zawiadomienie o wycofaniu mego wniosku z dnia 16 marca 2011 r. w sprawie II K 854/10 o przeprowadzenie dowodu z zeznań Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, Pana Krzysztofa Łapaja.
  3. Zawiadomienie o mej odmowie poddania się badaniom psychiatrycznym, na które postanowieniem z dnia 15 marca 2011 r. skierowała mnie sędzia Beata Stój – sygn. II K 854/10.
  4. Wniosek o wydanie - w przypadku uznania za konieczne - postanowienia w przedmiocie skierowania mnie na obserwację w zakładzie psychiatrycznym, tj. w Szpitalu Specjalistyczny im. dr Józefa Babińskiego w Krakowie, SPZOZ ul. Józefa Babińskiego 29, 30-393 Kraków
  5. Wniosek o oddalenie wniosku dowodowego z opinii biegłych psychiatrów, lek. med. Ewy Burzyńskiej-Rzucidło i lek. med. Krystyny Sosińskiej-Stępniewskiej oraz psychologa mgr Magdaleny Palkij, jako:
    1. nie mającego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy /art. 170 § 1, p. 2 kpk/
    2. w sposób oczywisty zmierzającego do przedłużenia postępowania /art. 170 § 1, p. 5 kpk/
  6. Wniosek – na podstawie art. 167 kpk - o przeprowadzenie dowodu z zeznań:
    1. Mateusza Morawieckego - Prezes Banku Zachodniego WBK S.A.– adres: Bank Zachodni WBK S.A., Rynek 9/11, 50-950 Wrocław
    2. Krzysztofa Chętkowskiego - Partner Zarządzający, Central Selection, - adres: ul. Nowogrodzka 49, 00-695 Warszawa
    3. Brunona Bartkiewicza - były Prezes ING Banku Śląskiego S.A., obecnie członek Rady Nadzorczej ING Banku Śląskiego S.A. – adres: ING Bank Śląski S.A., Plac Trzech Krzyży 10-14, 00-499 Warszawa
    4. Krzysztofa Mężykowskiego - Partner Zarządzający, Neumann Partners Doradztwo Personalne Sp. z o.o., Al. Szucha 16 lok. 52, 00 – 582 Warszawa
  7. Wniosek o udzielenie odpowiedzi na wniosek, jak w p. I bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma.

Uzasadnienie

„Jest broń straszniejsza niż oszczerstwo: to prawda”

Talleyrand

W dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny wydał – na wniosek mojego obrońcy adw. Małgorzaty Wassermann – wyrok, którym uchylił prawomocny wyrok z dnia 18 grudnia 2007 r. sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczma, skazujący mnie z art. 226 § 1 kk i inne /sygn. akt II K 451/06/ i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w zakresie czynów I, III-XVII – Załącznik 1.
Dowód: Sąd Okręgowy w Rzeszowie, Wydział II Karny, sygn. akt II Ko 283/10, wyrok z dnia 15

Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. sędzia Tomasz Kuczma skazał mnie w sprawie II K 451/06 za popełnienie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. 18-u przestępstw z art. 226 § 1 kk i inne, tj. za:

  1. Czyny I, III-XVII - Znieważenie /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławienie /art. 212 § 2 k.k./ w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., za pośrednictwem portalu www.zgsopo.webpark.pl i strony internetowej http://zkekus.w.interia.pl, tj. w związku z pełnieniem obowiązków służbowych piętnaściorga sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie - SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski.
  2. Czyn II - Zniesławienie /art. 212 § 2 kk/ w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. za pośrednictwem Internetu, tj. portalu www.zgsopo.webpark.pl i strony internetowej http://zkekus.w.interia.pl adwokata, pełnomocnika mej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt XI CR 603/04/.
  3. Czyn XVII - Znieważenie /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławienie /art. 212 § 2 k.k./ w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. za pośrednictwem portalu www.zgsopo.webpark.pl i strony internetowej http://zkekus.w.interia.pl konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej.
  4. Czyn XVIII - Rozpowszechnianie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. za pośrednictwem Internetu, tj. portalu www.zgsopo.webpark.pl i strony internetowej http://zkekus.w.interia.pl wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności - art. 241 § 2 k.k.

Wyżej wymienione przestępstwa popełnić miałem w związku z prowadzoną w okresie od czerwca 1997 r. do kwietnia 2006 r. przez Sąd Okręgowy w Krakowie sprawą z mojego powództwa o rozwód /sygn. akt XI CR 603/04, na początku 1 IC 1115/97/R/.
Sprawę karną przeciwko mnie miał prowadzić Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia, ale postanowieniem z dnia 27 października 2006 r. Sąd Najwyższy – Izba Karna /sygn. IV KO 44/06/, przekazał jej rozpoznanie – przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości /art. 37 k.p.k./ - Sądowi Rejonowemu w Dębicy.

Skazujący mnie – wydany zaocznie, tj. z pozbawieniem mnie możności obrony moich praw, bez przesłuchania mnie jako oskarżonego - z art. 226 § 1 kk i inne wyrok sędziego T. Kuczma z dnia 18 grudnia 2007 r. oczywiście i rażąco narusza prawo materialne, tzn. jest sprzeczny z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r. /sygn. P 3/06; OTK Z.U. z 2006r., Nr 9A, poz. 121, opublikowanym w Dzienniku Ustaw z dnia 19 października 2006 r. Nr 190, poz. 1409.

Wyrokiem z dnia 11.10.2006r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że:
„1. Art. 226 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.) w zakresie, w jakim penalizuje znieważenie funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej dokonane niepublicznie lub dokonane publicznie, lecz nie podczas pełnienia czynności służbowych, jest niezgodny z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Art. 226 § 1 ustawy powołanej w punkcie 1 nie jest niezgodny z art. 32 w związku z art. 2 Konstytucji.
W uzasadnieniu do wyroku z dnia 11.10.2006r. TK podał między innymi:
Rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Trybunału Konstytucyjnego oznacza, że od momentu wejścia w życie wyroku niedopuszczalne staje się ściganie z tytułu zniewagi funkcjonariusza publicznego dokonanej, czy to publicznie, czy niepublicznie, wyłącznie w związku z jego czynnościami służbowymi, a nie podczas wykonywania tych czynności. Utrzymany w mocy zakres kwestionowanego przepisu umożliwia więc ściganie z oskarżenia publicznego zniewagi funkcjonariusza dokonanej podczas wykonywania czynności służbowych. Poza hipotezą tego przepisu pozostają natomiast znieważające wypowiedzi publiczne i niepubliczne formułowane poza czasem pełnienia funkcji służbowych, bez względu na to, czy pozostają one w związku czy też nie z pełnieniem tych funkcji.”

Źródło: Uzasadnienie do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11.10.2006r., P 3/06; OTK Z.U. z 2006r., Nr 9A, poz. 121.

Mnie oskarżyła natomiast prokurator R. Ridan i skazał sędzia T. Kuczma – 14 miesięcy po wydaniu w.w. wyroku TK z dnia 11.10.2006 r. - za znieważenie 15-u sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie za pośrednictwem Internetu, tj. w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych.

Art. 190. 1. Konstytucji stanowi: „Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne.”
Wyrok TK wszedł w życie z dniem jego ogłoszenia w Dzienniku Ustaw z dnia 19.10.2006 r. /Nr 190, poz. 1409/, stając się w tym dniu ostatecznym i nabierając mocy powszechnie obowiązującej.

Od dnia 19.10.2006 r. niedopuszczalne było zatem ściganie mnie za znieważenie sędziego – tzn. funkcjonariusza publicznego /art. 115 § 13, ust. 3 kk/ - za pośrednictwem Internetu, tj. w związku z pełnieniem obowiązków służbowych.

W związku z powyższym, pismem z dnia 30 czerwca 2010 r. mój obrońca, adw. Małgorzata Wassermann złożyła wniosek w Sądzie Okręgowym w Rzeszowie Wydział II Karny o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r. skazującym mnie z art. 226 § 1 kk i inne /sygn. akt II K 451/06/ i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy.

Wyrokiem z dnia 15.09.2010 r. /sygn. akt II Ko 283/10/ Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny zastosował się do żądania adw. M. Wassermann, tj. uchylił wyrok sędziego T. Kuczma z dnia 18.12.2007 r. i przekazał sprawę II K 451/06 do ponownego rozpoznania – Załącznik 1.

Po 6 miesiącach od wydania w.w. wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. – w tym po złożeniu przez wszystkich sędziów Sądu Rejonowego w Dębicy wniosków o ich wyłączenie od rozpoznawania sprawy II K 451/06 po wznowieniu oraz po oddaleniu tych wniosków jako bezpodstawnych postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r. przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie - sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój zorganizowała rozprawę główną w sprawie II K 451/06 po jej wznowieniu /obecnie II K 854/10/.

Zamiast rozpoznać ją w granicach, w jakich nastąpiło przekazanie /art. 442 § 1 kpk/ oraz z uwzględnieniem zapatrywań prawnych i wskazań sądu odwoławczego /art. 442 § 3 kpk/, sędzia Beata Stój, traktując mnie jako oskarżonego - zamiast jako skazanego - wydała postanowienie o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym /art. 202 § 1, § 2 kpk/.

Oto treść postanowienia sędzi B. Stój z dnia 15 marca 2011 r. – Załącznik 2:

„Sygn. akt II K 854/10 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2011 r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój Protokolant: st. sekr. sądowy /imię i nazwisko sekretarza – ZKE/ rozpoznał sprawę Zbigniewa Kękusia oskarżonego z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk i inne na podstawie art. 202 § 1 i 2 kpk postanawia

zwrócić się do biegłych sądowych lek. med. Ewy Burzyńskiej-Rzucidło i lek. med. Krystyny Sosińskiej-Stępniewskiej oraz mgr Magdaleny Palkij o przebadanie oskarżonego Zbigniewa Kękusia i wydanie na podstawie akt sprawy i wyników badań opinii w jego sprawie, w szczególności o udzielenie w terminie 21 dni odpowiedzi na następujące pytania:

  1. Czy w chwili popełniania czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia (pkt I, III-XVII) miał zdolność rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem, czy zdolnośc ta była w znacznym stopniu ograniczona lub zniesiona całkowicie?
  2. Jaki jest aktualny stan zdrowia oskarżonego, czy może on brać udział w toczącym się postępowaniu i stawać przed Sądem?”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 854/10, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2011 r. – Załącznik 2

Złożyłem wniosek o sporządzenie i doręczenie mi uzasadnienia do postanowienia z dnia 15 marca 2011 r., a wtedy pismem z dnia 18 marca 2011 r. poinformowała mnie sędzia B Stój – Załącznik 3:
„Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny /adres – ZKE/ Dnia 18/03/2011
Sygn. akt II K 854/10 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny w załączeniu doręcza Panu odpis postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15.03.2011 r., informując, iż postanowienie o dopuszczeniu dowodu nie wymaga uzasadnienia i jest niezaskarżalne. SSR Beata Stój”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 854/10 (uprzednio II K

451/06), pismo sędzi Beaty Stój z dnia 18 marca 2011 r. – Załącznik 3

Bardzo sprytnie … .
Jak ja lubię sprytnych sędziów!

Będę jednak jeszcze sprytniejszy.

Informuję, że z przyczyn podanych w niniejszym piśmie, w tym ścigania mnie przez sędzię Beatę Stój za popełnienie czynów, których karalność ustała w dniu 1 października 2010 r. oraz z tytułu których raz już zostałem skazany prawomocnym wyrokiem sędziego Tomasza Kuczma z dnia 18.12.2007 r. /sygn. akt II K 854/10/, nie poddam się badaniom psychiatrycznym, jak w postanowieniu sędzi B. Stój z dnia 15 marca 2011 r. – Załącznik 2.

Jeśli wobec mego stanowiska Sąd uzna za wskazane skierowanie mnie na obserwację w zakładzie psychiatrycznym, wnoszę o wydanie odpowiedniego postanowienia.

Pragnę nadmienić, że w przeciwieństwie do postanowienia o poddaniu oskarżonego – za jakiego uważa mnie bezpodstawnie sędzia Beata Stój - badaniom psychiatrycznym, postanowienie o obserwacji w zakładzie leczniczym jest zaskarżalne – art. 203 § 4 kpk.

Sąd – tj. sędzia Beata Stój - będzie zatem zmuszona przedstawić uzasadnienie dla ewentualnie wydanego przez nią postanowienia o umieszczeniu mnie w zakładzie psychiatrycznym, a mnie będzie przysługiwało prawo do jego zaskarżenia.

W tym miejscu przypomnieć należy, że sędzia Beata Stój wydała w dniu 15 marca 2011 r. postanowienie o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym w celu ustalenia mojej poczytalności w okresie popełniania czynów I, III-XVII aktu oskarżenia przeciwko mnie, wydanego przez prokuratura Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławę Ridan w dniu 12 czerwca 2006 r. /sygn. akt 1 Ds. 39/06/S/ - Załącznik 4.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06, wyrok sędziego Tomasza Kuczma z dnia 18 grudnia 2007 r.

Prokurator Radosława Ridan oskarżyła mnie nim o popełnienie czynów wymienionych na stronie 2 niniejszego pisma w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r.Załącznik 4.

Prawomocnym – oraz, jak orzekł Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15.09.2010 r. /Załącznik 1/, oczywiście i rażąco naruszającym prawo materialne - wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma skazał mnie już za popełnienie tych czynów – Załącznik 4:

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06, wyrok z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 4

Sędzia Beata Stój najwyraźniej chce mnie drugi raz skazać za popełnienie tych samych czynów, za sprawstwo których raz już skazał mnie sędzia T. Kuczma.

Ponieważ zostały popełnione w okresie – jak podali prokurator R. Ridan w akcie oskarżenia z dnia 12.06.2006 r. /Załącznik 4/ i sędzia Tomasz Kuczma w wyroku z dnia 18 grudnia 2007 r. /Załącznik 4/ - od stycznia 2003 r. do września 2005 r., sędzia Beata Stój oczekuje, że na podstawie wyników moich badań psychiatrycznych przeprowadzonych w kwietniu 2011 r. lub później /nie otrzymałem jeszcze wezwania/ wskazane przez nią w postanowieniu z dnia 15 marca 2011 r. biegłe sądowe wydadzą wiarygodną opinię o mojej poczytalności … osiem, siedem i sześć lat temu.

W tym miejscu wskazać należy, że ani prokurator Radosława Ridan, która prowadziła w okresie od lipca 2004 do czerwca 2006 r. postępowanie przygotowawcze w sprawie przeciwko mnie i wydała w dniu 12.06.2006 r. akt oskarżenia /sygn. akt 1 Ds. 39/06/S/, ani sędzia Tomasz Kuczma, który prowadził potem rozprawę główną w okresie od marca 2007 r. do grudnia 2007 r. i wydał w dniu 18.12.2007 r. skazujący mnie wyrok /sygn. akt II K 451/06/, nie mieli wątpliwości co do mojej poczytalności w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., i żadne z nich nie wydało postanowienia o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym.

Wątpliwości tych nabrała dopiero teraz, w 2011 roku, po wznowieniu sprawy II K na moją korzyść, sędzia Beata Stój.

Ponieważ okres popełniania wyżej wymienionych czynów wynosił łącznie 33 miesiące, a moja ewentualna obserwacja w zakładzie psychiatrycznym trwać powinna nie dłużej niż 6 tygodni /art. 203 § 3 kpk/, psychiatrzy zakładu leczniczego, do którego Sąd mnie ewentualnie odeśle orzekać będą na podstawie:

  1. obserwowania mnie przez pierwszy tydzień mego pobytu w zakładzie psychiatrycznym o mojej poczytalności w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 15 czerwca 2003 r.
  2. obserwowania mnie przez drugi tydzień, o mej poczytalności w okresie od dnia 16 czerwca 2003 r. do dnia 30 listopada 2003 r.
  3. obserwowania mnie przez trzeci tydzień, o stanie mojej poczytalności w okresie od dnia 1 grudnia 2003 r. do dnia 15 maja 2004 r.
  4. obserwowania mnie przez czwarty tydzień, o stanie mojej poczytalności w okresie od dnia 16 maja 2004 r. do dnia 31 października 2004 r.
  5. obserwowania mnie przez piąty tydzień, o stanie mojej poczytalności w okresie od dnia 1 listopada 2004 r. do dnia 15 kwietnia 2005 r.
  6. obserwowania mnie przez szósty tydzień, o stanie mojej poczytalności w okresie od dnia 16 kwietnia 2005 r. do dnia 30 września 2005 r.

To już niewykonalne zadanie, a sędzia – np. SSR Beata Stój - który ewentualnie wyśle mnie na obserwację do zakładu psychiatrycznego postawi przed lekarzami jeszcze trudniejsze … .

Na zakończenie obserwowania mnie przez 6 tygodni sporządzić będą musieli opinię, w której przedstawią Sądowi ich stanowisko, jaki wpływ miała moja – ustalona na podstawie wyników mej obserwacji w 2011 roku - poczytalność w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. na działania w tym czasie:

  1. Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja, którego Wirtualna Polska wskazała sędziemu Tomaszowi Kuczma pismami z dnia 6 lipca 2007 r. i 6 sierpnia 2007 r. – Załączniki 13, 14, 15, 16 - jako sprawcę czynów, za popełnienie których mnie skazał sędzia T. Kuczma wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r., tj. jako użytkownika portalu www.zgsopo.webpark.pl
  2. osób, które popełniły czyny, o których popełnienie za pośrednictwem strony www.zkekus.w.interia.pl omyłkowo oskarżyła mnie prokurator Radosława Ridan i za popełnienie których za pośrednictwem strony www.zkekus.w.interia.pl, także mnie, także pomyłkowo skazał sędzia Tomasz Kuczma.

Dowody bezpośrednie, złożone w lipcu, sierpniu i październiku 2007 r. do akt sprawy II K 451/06 na żądanie sędziego T. Kuczma, przez Zarządy WIRTUALNA POLSKA i INTERIA.PL. S.A. poświadczają, że nie ja byłem sprawcą czynów, o których popełnienie mnie oskarżyła prokurator R. Ridan i za popełnienie których mnie skazał sędzia Tomasz Kuczma, poświadczają, że były nimi inne niż ja osoby.

Nie sądzę, by jakikolwiek szanujący się biegły sądowy zagwarantował sędzi B. Stój, że na podstawie wyników mej obserwacji w 2011 roku orzeknie ze 100-u procentową pewnością – a tylko na takiej zależy zapewne sędzi B. Stój – o stanie mojej poczytalności osiem, siedem i sześć lat temu.

Poza tym jestem przekonany, że jeśli sędzia Beata Stój wyda postanowienie o poddaniu mnie obserwacji w zakładzie psychiatrycznym w 2011 r. i poda w uzasadnieniu, że obserwacja ta ma służyć ustaleniu mojej poczytalności przed sześcioma oraz siedmioma, nie mówiąc, że także ośmioma laty – tj. w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. /Załącznik 4/ - a w dodatku wyjaśni, że wyniki mojej obserwacji są jej potrzebne, bo mnie ściga z tytułu przestępstw, których karalność ustała w dniu 1 października 2010 r., dyrektor zakładu psychiatrycznego, do którego mnie wyśle, z całą pewnością odpowiednio zakwalifikuje tę jednostkę … chorobową.

Najpewniej jako jakąś uciążliwą odmianę obsesji. Mam zatem dla sędzi Beaty Stój lepszą propozycję.

Niech przeprowadzi dowody z przesłuchania świadków, którzy w okresie, za który ona pragnie ustalić w 2011 roku moją poczytalność, tj. między styczniem 2003 r. a wrześniem 2005 r. mieli ze mną w regularne kontakty lub podejmowali istotne decyzje dotyczące mojej kariery zawodowej.

Wnoszę o przeprowadzenie dowodu z zeznań:

    1. Mateusza Morawieckego - Prezes Banku Zachodniego WBK S.A
    2. Krzysztofa Chętkowskiego - Partner Zarządzający, Central Selection
    3. Brunona Bartkiewicza - były Prezes ING Banku Śląskiego S.A., obecnie członek Rady Nadzorczej ING Banku Śląskiego S.A.

Pan Mateusz Morawiecki był moim bezpośrednim przełożonym w okresie od dnia 1 listopada 2002 r. do dnia 31 października 2006 r., tj. w okresie w całości pokrywającym okres od stycznia 2003 r. do września 2005 r., za który sędzia Beata Stój pragnie w 2011 roku ustalić moją poczytalność.

Pan Mateusz Morawiecki był wówczas Dyrektorem Pionu Wspierania Biznesu Banku Zachodniego WBK S.A., a ja jego podwładnym, jako Dyrektor Obszaru Zarządzania Zakupami Nieruchomościami i Kosztami.

Jako dowód mego zatrudnienia w Banku Zachodnim WBK S.A. w podanym wyżej okresie załączam Świadectwo Pracy – Załącznik 5:
Dowód: Bank Zachodni WBK S.A., świadectwo pracy Z. Kęusia wydane w dniu

31 października 2006 r. – Załącznik 5

Wnoszę o zadanie Panu Mateuszowi Morawieckiemu następujących pytań:

  1. Jakie były moje obowiązki jako dyrektora Obszaru Zarządzania Zakupami Nieruchomościami i Kosztami?
  2. Jak licznym zespołem pracowników oraz jakim budżetem zarządzałem?
  3. Jak on oceniał wyniki mojej pracy?
  4. Jak wyniki mej pracy oceniali inni pracownicy Banku, jakie były wyniki zarządzanego przeze mnie Obszaru – w tym na tle Pionu i Banku - w dokonywanym corocznie przez Bank Badaniach Opinii Pracowniczej i Badaniu Satysfakcji Klienta Wewnętrznego?

Pragnę nadmienić, że po niespełna czterech latach mej pracy w Banku Zachodnim WBK S.A., w czerwcu 2006 roku Banku zlecił coach’om z Coaching Institute w Warszawie sporządzenie opinii na temat moich kompetencji menedżera, w celu zaplanowania dla mnie dalszej ścieżki kariery:

Oto dwie z opinii o mnie zawodowych coach’ów.

„Kompetencja – Praca zespołowa i budowanie relacji”:

Zbigniew /ja – ZKE/ jest niezwykle aktywnym i konstruktywnie działającym członkiem grupy; z determinacją i zaangażowaniem wspomaga swoimi działaniami pracę zespołu. Uważnie słucha innych, odnosi się do ich wypowiedzi, wnosi swoją wiedzę, propozycje rozwiązań, zadaje konstruktywne pytania, proponuje podział zadań. Jest aktywny a jednocześnie uważny wobec innych, śledzi dyskusję, poszukuje rozwiązań. Przedstawiając swoje stanowisko czyni to jasno i klarownie, wzbogacając wypowiedzi o wiedzę specjalistyczną innych. Używa logicznej argumentacji, opiera się na faktach.

W rozwiązaniach zadań indywidualnych planuje działania, w których podstawą jest: współpraca, budowanie relacji w organizacji i poza nią. Często odwołuje się do swoich doświadczeń zdobytych w realnych projektach bankowych.

Obserwowany poziom kompetencyjny – bardzo wysoki”.

„Program Rozwoju Liderów BZWBK” - ocena sporządzona przez Coaching Institute w Warszawie przy wykorzystaniu ankiet – tzw. informacja zwrotna 360° - dotyczących mej osoby, wypełnionych na podstawie obserwacji mych zachowań w ciągu 4 lat mej pracy /2002 - 2006/ w Banku Zachodnim WBK S.A. na stanowisku Dyrektora Obszaru Zarządzania Zakupami, Nieruchomościami i Kosztami, przez mych przełożonych /Dyrektorzy Pionów/, współpracowników z tego samego poziomu zarządzania /Dyrektorzy Obszarów/ i pracowników raportujących do mnie /Dyrektorzy Departamentów i Kierownicy Zespołów/ oraz na podstawie obserwacji mych zachowań przez ekspertów podczas tzw. Assesment Centre zorganizowanego w maju 2006r. przez Coaching Institute dla członków najwyższej kadry kierowniczej Banku Zachodniego WBK S.A., w ramach tzw. „Programu Rozwoju Liderów BZ WBK” .akta Pionu Zarządzania Zasobami Ludzkimi, Bank Zachodni WBK, Rynek, 9/11, Wrocław

„Kompetencja – Postępowanie zgodnie z wartościami”:

„Zbigniew /ja – ZKE/ otwarcie wyraża swoje zdanie oraz słucha opinii innych.

Traktuje ludzi z szacunkiem.

Potrafi przeanalizować zaistniałe sytuacje i podjąć działania naprawcze. Dba o to aby inni członkowie grupy, współpracownicy uświadomili sobie cele, wartości oraz zasady działania.

W pełni identyfikuje się z celami Banku, dba o jego interes.

Dba o wysokie standardy w sferze etycznej i jasno wyraża swoje zdanie w przypadku nieetycznego zachowania pracowników. Potrafi dostrzec swoje błędy; planuje również własne doskonalenie w organizacji, zabiega o informację zwrotną. Szczegółowo planuje działania naprawcze wobec współpracowników, tworzy bezpieczne środowisko pracy, ceni współpracę z innymi.

Obserwowany poziom kompetencyjny – wysoki

„Program Rozwoju Liderów BZWBK” – ocena, sporządzona przez Coaching Institute, na podstawie, jak wyżej

Wnoszę o zadanie Panu Mateuszowi Morawieckiemu pytania, „czy potwierdza wydanie o mnie w czerwcu 2006 r. opinii jak wyżej przez Coaching Institute?”

Pragnę poinformować, że we wrześniu 2006 r., tj. zaraz po okresie, dla którego sędzia Beata Stój pragnie obecnie ustalić moją poczytalność /styczeń 2003 r. do wrzesień 2005 r./ ofertę pracy na stanowisku Dyrektora Pionu Usług złożył mi ING Bank Śląski S.A. – Załącznik 6:

Dowód: ING Bank Śląski S.A., oferta pracy z dnia 29 września 2006 r. – Załącznik 6

Moją rekrutację do ING Banku Śląskiego S.A. prowadził Pan Krzysztof Chętkowski, Partner Zarządzający Central Selection.

Wnoszę o przeprowadzenie dowodu z zeznań Pana Krzysztofa Chętkowskiego.
Wnoszę o zadanie mu pytania:

  1. Dlaczego rekomendował mnie Zarządowi ING Banku Śląskiego S.A. na stanowisko Dyrektora Pionu Usług?

Pracę w ING Banku Śląskim S.A. na stanowisku Dyrektora Pionu Usług rozpocząłem w dniu 2.11. 2006 r.

W związku z powyższym wnoszę o przeprowadzenie dowodu z zeznań ówczesnego Prezesa ING Banku Śląskiego S.A. Pana Brunona Bartkiewicza.

Wnoszę o zadanie mu pytań:

  1. Ile w listopadzie 2006 r. było w ING Banku Śląskim S.A. stanowisk dyrektorów pionów?
  2. Z jakich przyczyn Zarząd ING Banku Śląskiego S.A. zatrudnił mnie na stanowisku dyrektora Pionu Usług?
  3. Z jakiej przyczyny Zarząd ING Banku Śląskiego S.A. wyrzucił mnie z pracy w trzecim dniu po jej przeze mnie rozpoczęciu w dniu 2 listopada 2006 r.?

Ponieważ sędzia Beata Stój ma wątpliwości co do mojej poczytalności nie tylko w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., ale i potem, pragnę wyjaśnić, że w okresie od maja 2007 r. do września 2008 r. pracowałem na stanowisku dyrektora dwóch centrów handlowych należących do Akron Management Sp. z o.o., a we wrześniu 2008 r. skorzystałem z oferty spółki Skarbu Państwa Polskie Linie Lotnicze LOT S.A. i rozpocząłem pracę na stanowisku dyrektora Pionu Infrastruktury

Moją rekrutację do PLL LOT S.A. prowadził Pan Krzysztof Mężykowski, Partner Zarządzający Neumann Partners Doradztwo Personalne Sp. z o.o.

Wnoszę o przeprowadzenie dowodu z zeznań Pana Krzysztofa Mężykowskiego.

Wnoszę o zadanie mu pytania:

  1. Dlaczego rekomendował mnie Zarządowi PLL LOT S.A. na stanowisko dyrektora Pionu Infrastruktury?

W załączeniu przesyłam kserokopię Umowy Menedżerskiej, zawartej ze mną przez PLL LOT S.A. – Załącznik 7

Dowód: Polskie Linie Lotnicze LOT S.A., Umowa Menedżerska z dnia 31 lipca 2008 r. – Załącznik 7

Sędzi Beacie Stój szczególnie polecam lekturę Załącznika 1 do tej Umowy, prezentującego zakres moich obowiązków.

Niedługo po rozpoczęciu przeze mnie pracy w PLL LOT S.A. Zarząd Firmy powierzył mi dodatkowo prowadzenie – razem z Wiceprezesem ds. Finansowych oraz z Dyrektorem Biura Skarbu – negocjacji dotyczących długoterminowych dostaw paliwa dla Grupy Kapitałowej PLL LOT S.A.

Niech się zastanowi sędzia Beata Stój, czy takie zadania powierzyłby Zarząd narodowego przewoźnika osobie niepoczytalnej.

Czy zaproponowałby osobie mającej na rynku pracy opinię niepoczytalnej wynagrodzenie w kwocie 25.000,00 zł miesięcznie.

Pragnę wyjaśnić, że nie podaję kwoty mego ostatniego wynagrodzenia, by się nią chwalić.

Zarabiałem dużo więcej, zanim Brunon Bartkiewicz jako Prezes ING Banku Śląskiego S.A. postanowił zakończyć mi karierę zawodową w trzecim dniu po podjęciu przeze mnie w dniu 2.11.2006 r. pracy w Banku.

Podaję ją ponieważ była moim ostatnim wynagrodzeniem, zanim z powodu nałożonego na mnie w podanych wyżej okolicznościach statusu przestępcy oraz przyjętej przeze mnie formy obrony przed okazywanym mi bezprawiem w lutym 2009 r. z inspiracji i za wiedzą i przyzwoleniem ministra Skarbu Państwa Aleksandra Grada PLL LOT S.A. rozwiązał ze mną Umowę ze skutkiem natychmiastowym.

Od tego czasu jako przestępca nie mogę znaleźć pracy.

A sędzia Beata Stój zamiast czynić jej powinność i bez zbędnej zwłoki rozpoznać sprawę uprzednio II K 451/06 po jej wznowieniu, wysyła mnie na badania psychiatryczne.

By nie myślała posądzająca mnie o niepoczytalność w okresie styczeń 2003 r. do wrzesień 2005 r. – a także obecnie - sędzia Beata Stój, że tylko moi pracodawcy i szefowie firm świadczących usługi w zakresie doradztwa personalnego mieli o mnie dobre zdanie, pozwolę sobie zaprezentować opinię, jaką o mnie jako ojcu zaprezentowała w maju 2003 r. – tj. na początku okresu, za który sędzia Beata Stój pragnie ustalić obecnie moją poczytalność – sędzia Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Izabela Strózik w uzasadnieniu do – jak się później okazało – dotkniętego z jej winy nieważnością wyroku w sprawie, z mojego powództwa o rozwód, która jak na razie zakończyła się dla mnie statusem przestępcy, uznanego za winnego popełnienia czynów wymienionych na s. 2 niniejszego pisma i uznaniem mnie za niepoczytalnego przez sędzię Beatę Stój.
Podała sędzia Izabela Strózik w uzasadnieniu do wyroku z dnia 21 maja 2003 r.:

„Sąd ustalił kontakty ojca z dziećmi zgodnie z opinią RODK, w sposób jaki były one regulowane w trakcie postępowania, maksymalnie szeroko /jeden raz na dwa tygodnie w weekendy … – ZKE/, kierując się dobrem dzieci. Zdaniem Sądu uregulowanie kontaktów w taki sposób zagwarantuje prawidłowe wychowanie dzieci stron w sensie społecznym Ojciec dzieci ma je wychowywać tak jak dotąd w poczuciu potrzeby zdobycia dobrej edukacji, rozwijania się szacunku do pracy. (…) Orzekając o obowiązku powoda do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dzieci Sąd uwzględnił okoliczność, że powód zaspokaja potrzeby dzieci w sposób zwracający uwagę i wymagający podkreślenia. W szczególności od zamieszkania dzieci osobno płaci czynsz za mieszkanie, w którym mieszkają, opłaca prywatną szkołę, dba o rozwój dzieci i wydatkuje na ten cel pieniądzem kupuje sprzęt sportowy, organizuje i opłaca atrakcyjne wycieczki, opłaca dojazd dzieci taksówką do szkoły.” Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, Uzasadnienie do wyroku z

21 maja 2003r., s. 13. - podkreślenie moje – ZKE.

Nic nie pisała sędzia Izabela Strózik o mojej niepoczytalności.

Chociaż, żeby być w zgodzie ze stanem faktycznym, wspomnieć trzeba, że ograniczyła moje – nazwane przez nią maksymalnie szerokimi – kontakty z synami /w 2001 r. 11 i 14 lat/ do widzeń z nimi raz na dwa tygodnie z weekendy, bo uznała, że ja atakuję sędziów oraz RPO A. Zolla i jego małżonkę, adw. W. Zoll.

Podała w uzasadnieniu do w.w. wyroku:

„Agresywny sposób prowadzenia przez powoda procesu, atakowanie innych (sędziów , pełnomocnika pozwanej /mec. W. Zoll – ZKE/) a nawet męża pełnomocnika pozwanej /Rzecznik Praw Obywatelskich RP, Pan prof. dr hab. Andrzej Zoll – ZKE/ wskazują na cechy powoda, które mogą mieć negatywny wpływ na wychowanie dzieci” .

Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, Uzasadnienie do wyroku z

21 maja 2003r., s. 10 - podkreślenie moje – ZKE.

Pomyśleć, że gdy jesienią 2001 r. złożyłem moją pierwszą skargę do Okręgowej Rady Adwokackiej w Krakowie na adw. W. Zoll, wycofałem ją przed Świętami Bożego Narodzenia, aby nie psuć Państwu W. i A. Zoll radosnego nastroju Świąt … .

W moim przypadku potwierdziła się słuszność przysłowia, że „kto ma miękkie serce, musi mieć twardą … plecy”, bo potem Państwo Wiesława i Andrzej Zoll, SSR Izabela Strózik, i czternaścioro innych, wymienionych na s. 2 niniejszego pisma sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie, wspólnym wysiłkiem, razem z prokurator Radosławą Ridan i sędziego T. Kuczma oraz innymi sędziami i prokuratorami „do pomocy im przybranymi”, uczynili mnie przestępcą.

Wielce Szanowny Panie Prezesie,

Pragnę wyjaśnić, że wychowany według wartości chrześcijańskich nie mam w zwyczaju „kopać leżącego”.

Nie zemstą zatem powodowany, ani pragnieniem odwetu na moich przeciwnikach, ale wyłącznie potrzebą przekonania Pana do słuszności mego stanowiska, że ja nie mogę mieć w sprawach II K 854/10 /uprzednio II K 451/06/ oraz II K 87/11 /uprzednio II K 451/06/ statusu oskarżonego, muszę zwrócić uwagę Pana na prawo określone art. 101 Kodeksu Karnego.

To stanowi:
§ 1. Karalność przestępstwa ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło lat:

(…) 3) 10 – gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności przekraczającą 3 lata,

4) 5 /słownie: pięć – ZKE/ – gdy chodzi o pozostałe występki.”

Przypomnę zatem, że aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. prokurator Radosława Ridan oskarżyła mnie /Załącznik 4/, a prawomocnym wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. sędzia Tomasz Kuczma skazał mnie za popełnienie czynów z art. 212 § 2 kk, art. 226 § 1, § 3 kk, art. 241 § 2 kk /Załącznik 4/.

Te stanowią:

1. Art. 212 Kodeksu Karnego:
§ 1. Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję lub osobę prawną o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega karze ograniczenia albo pozbawienia wolności do roku.”
§ 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 za pomocą środka masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”

2. Art. 226 Kodeksu Karnego:
„§ 1. Kto znieważa funkcjonariusza publicznego lub osobę do pomocy mu przybraną podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.”
§ 3. Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”

3. Art. 241 Kodeksu Karnego:
§ 1. Kto bez zezwolenia rozpowszechnia publicznie wiadomości z postępowania przygotowawczego, zanim zostały ujawnione w postępowaniu sądowym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”
§ 2. Tej samej karze podlega, kto rozpowszechnia publicznie wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności.”

Przypomnę także, że aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. prokurator Radosława Ridan oskarżyła mnie /Załącznik 4/, a prawomocnym wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. sędzia Tomasz Kuczma skazał mnie za popełnienie czynów z art. 212 § 2 kk, art. 226 § 1, § 3 kk, art. 241 § 2 kk w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. /Załącznik 4/

Jakby to nie było bardzo wygodnym rozwiązaniem dla moich przeciwników, ja nie mogę zatem mieć statusu oskarżonego w sprawie II K 854/10 /uprzednio II K 451/06/, ani w sprawie II K 87/11 /uprzednio II K 451/06.

Tymczasem Sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój, jako referent w sprawie II K 451/06 /po wznowieniu II K 854/10/, zamiast rozpoznać tę sprawę w granicach w jakich nastąpiło jej przekazanie – na moją korzyść! - przez sąd odwoławczy, tj. przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny wyrokiem z dnia 15.09.2010 r. /sygn. akt II Ko 283/10 – Załącznik 1/, traktuje mnie jako oskarżonego w tej sprawie, przeprowadza dowody w niej i ściga mnie z artykułów - art. 212 § 2 kk, art. 226 § 1, § 3 kk, art. 241 § 2 kk – których karalność ustała przed ponad pół rokiem.

I uznając mnie za oskarżonego postanowiła mnie poddać badaniom psychiatrycznym.

Wielce Szanowny Panie Prezesie,

Mam nadzieję, że przedstawionymi wyżej argumentami przekonałem Pana, że zarządzany przez Pana, pełen sprawiedliwych i bezstronnych – jak Pan, który pismem z dnia 10.11.2010 r. złożył zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie za pośrednictwem Internetu przestępstw z art. 212 § 2 1 i 2 kk, 216 § 1 i 2 kk, 226 § 1 kk (!!!) popełnione na szkodę sędziów orzekających w Sądzie Rejonowym w Dębicy – sędziów, Sąd powinien bez zbędnej zwłoki /art. 45.1 Konstytucji/ rozpoznać sprawę II K 451/06 po jej wznowieniu.

Wskazać należy, że doskonałą po temu okazję by ostatecznie zakończyć sprawę II K 451/06 co do wszystkich 18-u zarzutów, które przedstawiła mi prokurator Radosława Ridan, i z tytułu których skazał mnie wyrokiem z dnia 18.12.2007 r. sędzia Tomasz Kuczma /Załącznik 4/, stworzyły dla mnie Pana podwładne, wspomniana wyżej sędzia Beata Stój razem z przewodniczącą Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w Dębicy A. Zięć.

Otóż wnioskiem z dnia 7 lutego 2011 r. /data wpływu 10.02.2011 r./ sędzia Beata Stój złożyła do Przewodniczącej Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego SSR Anny Zięć, wniosek – Załącznik 8:
„Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych /adres – ZKE/ Data 07/02/2011 Sygn. akt: II K 451/06 Nr karty dł. 1/2008/KS

Pani Przewodnicząca II Wydziału Karnego w/m SSR Anna Zięć

Sekcja Wykonywania Orzeczeń tut. Sądu zwraca się o rozważenie możliwości wydania wyroku łącznego wobec skazanego Zbigniewa Kękusia obejmującego kary wymierzone za czyny II i XVIII w wyroku wydanym w sprawie IIK 451/06 w związku ze wznowieniem postępowania co do reszty czynów. Sędzia Sądu Rejonowego Beata Stój”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych sygn., akt II K 451/06, pismo sędzi Beaty Stój z dnia 10 lutego 2011 r. /data wpływu/ - Załącznik 8

W odpowiedzi na w.w. zapytanie sędzi B. Stój, SSR A. Zięć wydała zarządzenie Załącznik 9:

„ZARZĄDZENIE - zarejestrować sprawę w repetytorium K pod kolejnym numerem i założyć akta sprawy - przydzielić sprawę do rozpoznania (wdł. kolejności wpływu) do referatu SSR A. Wilk-Król

Przedawnienie karalności czynu ……….

Akta sprawy doręczono sędziemu referentowi w dniu 11.02.2011 r.

Podpis nieczytelny”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, Zarządzenie Przewodniczącej II Wydziału Karnego Anny Zięć – Załącznik 9

Po wydaniu zacytowanego wyżej Zarządzenia SSR Anny Zięć, wnioskowi sędzi Beaty Stój z dnia 7 lutego 2011 r. nadano sygnaturę II K 87/11.

Z mocy Zarządzenia SSR Anny Zięć sprawę II K 87/11 przekazano do referatu sędzi Agnieszki Wilk-Król.

W dniu 14 lutego 2011 r. sędzia Agnieszka Wilk Król wydała zarządzenie dołączenia akt sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 451/06 do akt sprawy II K 87/11.

Oto treść zarządzenia sędzi A. Wilk-Król:

„Sygn. akt II K 87/11 Zarządzenie Proszę dołączyć akta tut. Sądu o sygn. II K 451/06 14.02.2011 r. Sędzia Sądu Rejonowego Agnieszka Wilk-Król /podpis – ZKE/

Akta dołączono w dniu 2.03.2011 r. Sędzia Sądu Rejonowego Agnieszka Wilk-Król /podpis – ZKE/

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 87/11, Zarządzenie sędzi Agnieszki Wilk-Król z dnia 14 lutego 2011 r.

Zacytowane wyżej zarządzenie SSR Anny Zięć o wznowieniu sprawy II K 456/01 w zakresie czynów II i XVIII ma przełomowe dla sprawy i dla mnie znaczenie.

Rozwiązało mój ogromny problem.

O ile bowiem wyrokiem z dnia 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny wznowił sprawę II K 451/06 w zakresie czynów I, III-XVII skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczma z dnia 18.12.2007 r., przewodnicząca Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w Dębicy SSR Anna Zięć wydanym przez nią zarządzeniem wznowiła go co do dwóch pozostałych z 18 czynów, tj. czynów II i XVIII.

Nic nie stoi już zatem na przeszkodzie, by mnie Sąd Rejonowy w Dębicy uniewinnił od wszystkich 18-u zarzutów przedstawionych mi przez sędziego T. Kuczmę w wyroku z dnia 18 grudnia 2007 r. /Załącznik 4/

Po przydzieleniu jej sprawy II K 87/11, sędzia Agnieszka Wilk-Król zaplanował na dzień 31 marca 2011 r. rozprawę główną z zamiarem realizacji pomysłu sędzi Beaty Stój z jej pisma z dnia 7 lutego 2011 r. do Przewodniczącej Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w Dębicy SSR Anny Zięć - patrz: s. 9 niniejszego pisma oraz Załącznik 6 - tj. wydania wyroku łącznego w sprawie II K 451/06 po jej wznowieniu co do wszystkich 18-u zarzutów.

Zawiadomiła mnie sędzia A. Wilk-Król o rozprawie w dniu 31 marca 2011 r. pismem z dnia 2 marca 2011 r. o treści – Załącznik 10:

„Sąd Rejonowy w Dębicy, II Wydział Karny /adres – ZKE/ Dnia 02/03/2011 Sygn. akt II K 87/11 Termin 31 marca 2011 r. o godz. 12:00 sala 24 Stawiennictwo nieobowiązkowe Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Zawiadomienie Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny zawiadamia Pana o terminie rozprawy o wydanie wyroku łącznego, która odbędzie się dnia 31 marca 2011 r., o godz. 12:00 sala 24 w Sądzie Rejonowym w Dębicy. Sekretarz Sądowy”

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny, sygn. akt II K 87/11, zawiadomienie z dnia 2 marca 2011 r. – Załącznik 10

Zauważył Pan zapewne, że sędzia A. Wilk-Król pragnęła wydać pod moją nieobecność – zawiadomiła mnie, że moja obecność nie jest obowiązkowa - wyrok łączny w sprawie II K 451/06 po jej wznowieniu:

    1. w zakresie czynów I, III-XVII z mocy wyroku z dnia 15 września 2010 r. Sądu Okręgowego w Rzeszowie /sygn. II Ko 283/10/ - Załącznik 1,
    2. w zakresie czynów II i XVIII z mocy zarządzenia z dnia przewodniczącej Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w Dębicy Anny Zięć - patrz: s. 9 niniejszego pisma oraz Załącznik 9

Co więcej, nawet mnie nie zawiadomiła zawiadomieniem z dnia 2 marca 2011 r., w jakiej sprawie ma zamiar wydać wyrok łączny w dniu 31 marca 2011 r.

Nie doręczyła mi wcześniej żadnego z podanych przeze mnie wyżej i zacytowanych dokumentów w sprawie II K 87/11.

Zaniepokojony więcej niż enigmatyczna treścią Zawiadomienia z dnia 2 marca 2011 r., w obawie, że Sąd Rejonowy w Dębicy znowu pragnie wydać wyrok w dotyczącej mnie sprawie pod moją nieobecność /„Stawiennictwo nieobowiązkowe”/, w dniu 28 marca 2011 r. osobiście stawiłem się w Sądzie Rejonowym w Dębicy i zapoznałem z aktami sprawy II K 87/11.

Złożyłem wniosek o wydanie mi kserokopii załączonych do niniejszego pisma dokumentów.

A potem złożyłem wniosek o wyłączenie sędzi Agnieszki Wilk-Król.

W związku z tym wnioskiem, zaplanowana przez sędzię A. Wilk-Król na dzień 31 marca 2011 r. rozprawa główna w sprawie II K 87/11 nie odbyła się.

Wskazać należy, że sędzia Agnieszka Wilk Król także - jak sędzia Beata Stój w sprawie II K 854/10 - traktuje mnie w sprawie II K 87/11 jako oskarżonego.

W związku z tym wydała z mocy art. 214 § 1 kpk zarządzenie o przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego przez kuratora sądowego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy.
W związku z powyższym, w sobotę 19 marca 2011 r. kurator Magdalena Mogilnicka naszła moją 76-o letnią matkę w jej mieszkaniu i nie okazawszy żadnego dokumentu uprawniającego ją do przesłuchania mej matki, ani takowego jej nie pozostawiwszy … przesłuchała ją.

Na złożony przeze mnie wniosek z dnia 22 marca 2011 r. o sporządzenie i doręczenie mi:

1. Wyjaśnienia, kiedy i od kogo otrzymała polecenie przesłuchania mej matki oraz, w jakiej przekazano go formie.

2. Wyjaśnienia, dlaczego nie okazała mojej matce, ani po przesłuchaniu jej w sobotę 19 marca 2011 r. w jej mieszkaniu, nie zostawiła dokumentu uprawniającego ją do przesłuchania mojej matki.

3. Wyjaśnienia, dlaczego po przesłuchaniu mej matki w sobotę 19 marca 2011 r., zwróciła się z prośbą do niej o poinformowanie mnie, bym się z nią skontaktował z telefonicznie w dniu 22 marca br., zamiast zostawić wydane przez wezwanie dla mnie do stawiennictwa w jej biurze.

4. Wyjaśnienia, czego dotyczyć ma raport dotyczący mojej osoby, który sporządzić ma dla Sądu Rejonowego w Dębicy do dnia 25 marca 2011 r. i na potrzebę którego przesłuchiwała Pani moją matkę w sobotę 19.03.2011 r.

5. Wykazu osób, które po dacie sporządzenia odpowiedzi na niniejsze pismo zamierza Pani przesłuchać w związku ze sprawą dotyczącą mojej osoby.

kurator M. Mogielnicka udzieliła odpowiedzi pismem z dnia 31 marca 2011 r. o treści – Załącznik 11:

„II Zespół Kuratorskiej Służby Sądowej wykonujący orzeczenia w sprawach karnych w Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy /adres – ZKE/ Kraków, 31.03.2011 P. Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na nadesłaną przez Pana korespondencję uprzejmie informuję, że podejmowane przeze mnie czynności realizowałam w związku ze zleceniem przeprowadzenia wywiadu środowiskowego na podstawie art. 214 § 1 kpk wydanym przez Sąd Rejonowy w Dębicy. Sporządzona przeze mnie dokumentacja znajduje się w aktach II K 87/11 w Sądzie Rejonowym w Dębicy Kurator Specjalista Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie mgr Magdalena Mogielnicka.”

Dowód: II Zespół Kuratorskiej Służby Sądowej wykonujący orzeczenia w sprawach karnych w Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy /bez sygnatury – ZKE/, pismo kuratora specjalisty Magdaleny Mogielnickiej z dnia 31 marca 2011 r. – Załącznik 11

Wskazać należy, że zanim sporządziła zacytowane wyżej pismo z dnia 31 marca 2011 r. , kurator M. Mogielnicka dzwoniła do mojej matki, z prośbą, by mnie poprosiła, żebym do niej zadzwonił, bo ona musi przygotować raport dla Sądu Rejonowego w Dębicy.

Wielce Szanowny Panie Prezesie,

Zdumiewają zachowania Pana podwładnych, SSR Beaty Stój i SSR Agnieszki Wilk-Król rozpoznających sprawę II K 451/06 po jej wznowieniu.

Mimo, że:

  1. moim obecnym statusem jest „skazany wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczma z art. 226 § 1 kk i inne /sygn. akt II K 451/06/”
  2. karalność wszystkich czynów, za które zostałem skazany wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. sędziego T. Kuczma /sygn. akt II K 451/06/ ustała przed sześcioma miesiącami, tj. w dniu 30 września 2010 r.

obie traktują mnie jak oskarżonego.

Sędzia Beata Stój wydała w dniu 15 marca 2011 r. postanowienie /sygn. II K 854/10/ o poddaniu mnie, jako oskarżonego, badaniom psychiatrycznym, a sędzia Agnieszka Wilk-Król wydała w dniu 2 marca 2011 r. zarządzenie o przeprowadzeniu w mojej, jako oskarżonego, sprawie wywiadu środowiskowego przez kuratora sądowego.

Sędzia A. Wilk-Król ukryła przede mną informację o wydanym przez nią Zarządzeniu z dnia 2 marca 2011 r.

Nie doręczyła mi go.

Dowiedziałem się o nim dopiero w dniu 28 marca 2011 r., gdy osobiście zapoznałem się z aktami sprawy II K 87/11.

Ponieważ karalność wszystkich czynów, za sprawstwo których zostałem skazany wyrokiem sędziego Tomasza Kuczma z dnia 18.12.2007 r. z art. 226 § 1 kk i inne, ustała, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2011 r. oraz zarządzenie sędzi Agnieszki Wilk-Król, w obydwóch przypadkach dotyczące oskarżonego, oczywiście i rażąco naruszają prawo procesowe.

Zachowanie sędzin Beaty Stój i Agnieszki Wilk-Król, które traktują mnie wciąż jako oskarżonego w sprawie II K 451/06 po jej wznowieniu nie tylko dlatego zdumiewa, że przed sześcioma miesiącami, tj. w dniu 1 października 2010 r. upłynęła karalność wszystkich przestępstw, za które raz już zostałem skazany, a w.w. sędziny, ścigają mnie za ich popełnienie raz jeszcze, traktując mnie jako oskarżonego, ale także z tej przyczyny, że w dniu 28 października 2010 r. Sąd Rejonowy w Dębicy złożył w Kancelarii komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcina Godynia wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego w sprawie II K 451/06.

W związku z powyższym, w dniu 20 stycznia 2011 r. komornik Marcin Godyń wydał postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w sprawie II K 451/06.

Oto treść postanowienia komornika M. Godynia z dnia 20.01.2011 r. - Załącznik 12:

„Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń /adres – ZKE/ Sygn. akt XII KM S 128/08 Kraków, dnia 20-01-2011 POSTANOWIENIE Dot. II K 451/06 Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy w postępowaniu egzekucyjnym z wniosku wierzyciela: Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych przeciwko dłużnikowi: Kękuś Zbigniew PESEL: /numer PESEL – ZKE/ adres /adres – ZKE/ o egzekucję należności pieniężnych POSTANAWIA 1. Postępowanie egzekucyjne umorzyć na podstawie art. 825 pkt. 1 kpc.

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń /podpis – ZKE/

UZASADNIENIE W dniu 28-10-2010r. wierzyciel złożył w kancelarii komornika wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie.

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń /podpis – ZKE/

Odpisy postanowienia otrzymuje:

  1. wierzyciel/pełnomocnik: wraz z tytułem wykonawczym sygn. akt II K 451/06 Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych. ul. Słoneczna 3 39-200 Dębica
  2. dłużnik: Kękuś Zbigniew /adres – ZKE/
  3. a/a”

Dowód: Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Krowodrzy Marcin Godyń /adres – ZKE/ sygn. akt XII KM S 128/08, postanowienie z dnia 20 stycznia 2011 r. – Załącznik 12

Tymczasem okazuje się, tj. dokumenty wydane przez sędzię Beatę Stój w sprawie II K 854/10 (uprzednio II K 451/06) oraz przez sędzię Agnieszkę Wilk-Król w sprawie II K 87/11 (uprzednio II K 451/06) poświadczają, że one wciąż ścigają mnie w sprawie II K 451/06.
Sąd Rejonowy w Dębicy – a po nim komornik M. Godyń - umorzył egzekucję wyroku w sprawie II K 451/06 zaraz po tym, gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny wydał w dniu 15 września 2010 r. wyrok /sygn. akt II Ko 283/10/, którym uchylił wyrok sędziego T. Kuczma z dnia 18.12.2007 r. jako oczywiście i rażąco naruszający prawo materialne /Załącznik 1/, a sędzia Beata Stój i sędzia Agnieszka Wilk-Król dalej ścigają mnie za przestępstwa, za które skazał mnie już raz sędzia T. Kuczma wyżej wymienionym wyrokiem z dnia 18.12.2007 r., traktują mnie jako oskarżonego o popełnienie tych przestępstw, pierwsza wysyła mnie w związku z tym na badania psychiatryczne, a druga nasłała na moją matkę kuratora sądowego.

Nie wspominając, że karalność tych przestępstw ustała w dniu 1 października 2010 r.

Czyż to nie jakaś odmiana obsesji.

Przypomnę, że Sąd Najwyższy Izba Karna przekazał sprawę karną przeciwko mnie do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy – a ten nadał jej sygnaturę II K 451/06 – przez wzgląd na … dobro wymiaru sprawiedliwości.

Mam nadzieję, że zgodzi się Pan ze mną, że skoro moim statusem w sprawie II K 451/06 po jej wznowieniu jest „skazany”, a karalność wszystkich czynów, za których popełnienie skazał mnie sędzia T. Kuczma wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. ustała w dniu 1 października 2010 r., pora już chyba po temu najwyższa, żeby ostatecznie kończyć tę sprawę wznowioną:

  1. w zakresie czynów I, III-XVII wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie Wydział II Karny z dnia 15 września 2010 r. sygn. akt II Ko 283/10
  2. w zakresie pozostałych dwóch czynów, tj. II i XVIII zarządzeniem przewodniczącej Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w Dębicy Wydział II Karny SSR Anny Zięć.

Raz jeszcze przypomnę, że prokurator R. Ridan oskarżyła mnie aktem oskarżenia z dnia 12.06.2006 r. /sygn. akt 1 Ds. 39/06/S/ o popełnienie czynów - a następnie sędzia Tomasz Kuczma skazał mnie wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. /sygn. akt II K 451/06/ - z art. 226 § 1, § 3 kk, 212 § 2 kk, 241 § 2 kk.

Sąd odwoławczy, tj. Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny wznowił wyrokiem z dnia 15.09.2010 r. sprawę II K 451/06 w zakresie czynów I, III-XVII z tego powodu, że ściganie z art. 226 § 1 kk jest niedopuszczalne – z mocy wyroku TK z dnia 11.10.2006 r. od dnia 19 października 2006 r.

Co się tyczy art. 212 § 2 kk, ściganie z niego - tj. za zniesławienie za pośrednictwem środków masowego komunikowania - jest dopuszczalne w trybie prywatnoskargowym.

Z oskarżenia publicznego ściganie z art. 212 § 2 kk jest dopuszczalne tylko w wtedy, gdy prokurator stwierdzi, że leży to w interesie społecznym.

Gdy pokrzywdzeni są osobami niedołężnymi, zagubionymi, ani nie umiejącymi zadbać o własne interesy, przytłoczonymi obawami, że nie podołają trudom procesu.

Prokurator Radosława Ridan nie stwierdziła w wydanym przez nią w dniu 12 czerwca 2006 r. akcie oskarżenia, że ściganie mnie z art. 212 § 2 kk leży w interesie publicznym.

Najpewniej dlatego, że uznani przez nią za pokrzywdzonych sędziowie Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie oraz Państwo Wiesława i Andrzej Zoll to osoby z wyższym wykształceniem prawniczym oraz wieloletnim doświadczeniem zawodowym, które bez pomocy oskarżyciela publicznego potrafią dochodzić swoich praw skargą prywatną, co gwarantuje prawidłowy tok wszczętego przez nich ewentualnie procesu, z oskarżenia prywatnego.

Co się tyczy art. 226 § 3 kk wskazać należy, że z tego artykułu ściga się za znieważenie organu, czyli urzędu/instytucji, a nie zatrudnionych w nim osób, jak – na przykład – Andrzej Zoll.

Takie stanowisko prezentuje, między innymi, Andrzej Marek: -„5. Art. 226 § 3 penalizuje znieważenie lub poniżenie konstytucyjnego organu R.P. Jest to przestępstwo godzące w prestiż tych organów, a nie zatrudnionych w nich osób. Omawiany przepis nie dotyczy więc zniesławiających zarzutów, a tym bardziej krytyki nawet gdyby była nieuzasadniona (por. wyrok SN z dnia 17 lutego 1993r. III KRN 24/92, Inf. Praw. 1993, Nr 10-12, poz, 161). W wypadku wykraczającego poza granice dozwolonej krytyki pomówienia osoby, grupy osób lub instytucji o takie właściwości lub postępowanie, które mogą ją poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania, czyn podlega ocenie w płaszczyźnie przepisów o zniesławienie (zob. uwagi do art. 212.) /Źródło: Kodeks Karny Komentarz, 5 wydanie, LEX a Wolters Kluwer business, 2010, s. 501/.

Wskazać należy, że takie samo stanowisko prezentuje sam rzekomo przeze mnie pokrzywdzony Andrzej Zoll, podając w publikacji wydanej pod jego redakcją:

„Podkreśla się w doktrynie iż § 3 ma zastosowanie tylko do znieważenia organu, nie zaś jego pracowników, chyba, że zniewaga została skierowana przeciwko wszystkim pracującym dla tego organu i przez to dotyka też go niejako pośrednio (L. Gardocki, Prawo …, s. 272).” /Źródło: Kodeks Karny Część szczególna Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla 3 wydanie, LEX a Wolters Kluwer business, s. 941/.

Okazuje się zatem, że Andrzej Zoll nie tylko postąpił – obciążając mnie zeznaniami - w sprzeczności z obowiązującym prawem, ale także, że … nie zgadza się z samym sobą.

Co więcej były RPO Andrzej Zoll uznaje za słuszne wskazanie doktryny, według której Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym, nie jest organem konstytucyjnym Rzeczypospolitej Polskiej.

Oto stanowisko A. Zolla w tej sprawie: „Art. 226 § 3. (…) Przedmiot czynności wykonawczej (…) Przedmiotem czynności wykonawczej typu czynu zabronionego opisanego w art. 226 § 3 są konstytucyjne organy Rzeczypospolitej Polskiej. Zakres znaczeniowy tego terminu jest sporny w doktrynie (por. A. Zoll (w: ) Kodeks Karny …, red. A. Zoll, s. 736. (…) W doktrynie słusznie jednak wskazano, iż nie każdy organ konstytucyjny jest jednocześnie organem Rzeczypospolitej Polskiej, tzn. takim, który jest powiązany z wykonywaniem jednego z trzech rodzajów władzy w odniesieniu do państwa. Według tego poglądu organami RP są zatem tylko: Sejm, Senat, Prezydent RP, Rada Ministrów, ministrowie, Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny.” /Źródło: Kodeks karny część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla, 3 wydanie, 2008r., LEX Wolters Kluwer business, s. 942/.

Skoro zdaniem byłego RPO Andrzeja Zolla, Rzecznik Praw Obywatelskich jest organem konstytucyjnym, a nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej, nikt – w tym ja – nie może popełnić przestępstwa znieważenia Rzecznika Praw Obywatelskich jako konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej.

Przypomnę, że art. 5 § 2 Kodeksu Postępowania Karnego stanowi:„Nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego”

Skoro istnieją wątpliwości, co do tego, czy RPO jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej – sam A. Zoll nie wątpi, że nie jest – mnie nie wolno było ścigać i skazać za znieważenie RPO jako takowego organu, bo nie dające się usunąć wątpliwości sędzia Tomasz Kuczma powinien rozstrzygnąć na moją korzyść.

Co się tyczy zarzutu popełnienia przeze mnie czynu z art. 241 § 2 kk – a także wszystkich pozostałych wyżej wymienionych czynów - wskazać należy, że zanim sędzia Tomasz Kuczma wydał w dniu 18 grudnia 2007 r. wyrok skazujący mnie za popełnienie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., czynów podanych na stronie 2 niniejszego pisma za pośrednictwem portalu www.zgsopo.webpark.pl i strony internetowej http://zkekus.w.interia.pl, był w posiadaniu dowodów złożonych na jego żądanie do akt sprawy II K 451/06, przez Zarządy WIRTUALNA POLSKA i INTERIA.PL.S.A.

Pismami z dnia 6 lipca 2007 r. i 6 sierpnia 2007 r. WIRTUALNA POLSKA poinformowała sędziego Tomasza Kuczmę, że użytkownikiem portalu www.zgsopo.webpark.pl w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. był Krzysztof Łapaj, tj. Prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – Załączniki 13, 14, 15, 16:
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 451/06, pisma

WIRTUALNA POLSKA z dnia 6 lipca 2007 r. i 6 sierpnia 2007 wraz z Załącznikami – Załączniki 13, 14, 15, 16

Pismem z dnia 1 października 2007 r. INTERIA.PL. S.A. poinformowała sędziego Tomasza Kuczma, że użytkownik strony http://zkekus.w.interia.pl w okresie podanym przez T. Kuczmę nie podał danych osobowych.
INTERIA.PL.S.A. podała natomiast numery IP komputerów, z których umieszczano materiały na stronie http://zkekus.w.interia.plZałącznik 17.

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06, pismo z dnia 1 października 2007r. INTERIA.PL.S.A., karta 3183 – Załącznik 17

Żadnego z tych komputerów ja nigdy nie byłem użytkownikiem.

Nie znałem kodów dostępu do w.w. strony.

Było obowiązkiem sędziego T. Kuczma ustalić, kto był ich użytkownikiem.

A że tego nie zrobił, powinien był zastosować prawo określone art. 5.2 kpk, tj. „Nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego”

Wskazać należy, że pismem z dnia 15 marca 2007 r. /data wpływu 19 marca 2007 r./ Prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztof Łapaj poinformował Sąd Rejonowy w Dębicy, że nie ja jestem sprawcą czynów, o których popełnienie oskarżyła mnie aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. prokurator Radosława Ridan, lecz że popełnili je członkowie Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca realizując w ten sposób cele statutowe Stowarzyszenia.

Sędzia Tomasz Kuczma zlekceważył informację przekazaną mu przez K. Łapaja, podobnie, jak zlekceważył dowody dostarczone mu przez WIRTUALNĄ POLSKĘ i IINTERIĘ.PL. S.A.

Okazuje się zatem, że Pana podwładne, sędzia Beata Stój i sędzia Agnieszka Wilk-Król ścigają mnie w sprawie II K 451/06 po jej wznowieniu drugi raz – traktują mnie jako oskarżonego – za popełnienie przestępstw, których ja nie byłem sprawcą, czyniąc tak w dodatku po upływie z dniem 1 października 2010 r. karalności za wszystkie przestępstwa, o których popełnienie pomyłkowo, tj. z powodu niedopełnienia obowiązków oskarżyła mnie prokurator R. Ridan i za których sprawstwo pomyłkowo, tj. będąc w posiadaniu dowodów, że nie ja jestem ich sprawcą, skazał mnie sędzia T. Kuczma.

Wielce Szanowny Panie Prezesie,

Możecie się Państwo ze mną oczywiście dalej „mocować”.
Możecie – to znaczy nie wolno Wam, bo ustała karalność czynów, za popełnienie których byłem skazany, ale że Wam, niezależnym, niezawisłym, nieusuwalnym, niedouczonym i bezkarnym wszystko wolno, dlatego napisałem „możecie” – wysłać mnie na obserwację do zakładu psychiatrycznego.

Możecie przeprowadzać mnóstwo kolejnych dowodów, ale … po co.

Uważam, że nie ma najmniejszego sensu przeprowadzanie kolejnych dowodów.

Tym bardziej, że to, co usłyszałaby sędzia Beata Stój na mój temat od Panów Mateusza Morawieckiego, Krzysztofa Chętkowskiego, Krzysztofa Mężykowskiego, Brunona Bartkiewicza byłoby dla niej, przy jej ujawnionym wobec mnie stosunku, najpewniej bardzo przykre.

Ewentualne wysłanie mnie na obserwację do zakładu psychiatrycznego byłoby – podobnie jak poddanie mnie badaniom psychiatrycznym – sprzeczne z prawem, ponieważ:

  1. ja mam status skazanego wyrokiem z dnia 18.12.2007 r. sędziego T. Kuczma /sygn. II K 451/06., a nie oskarżonego,
  2. w dniu 1 października 2010 r. ustała karalność wszystkich czynów, za popełnienie których raz jeszcze ścigają mnie SSR Beata Stój /sygn. II K 854/10/ i SSR Agnieszka Wilk-Król

Moi przeciwnicy, oszołomy kreujący mnie na osobę chorą psychicznie, najpewniej powiedzą, że to kwestia mej zawyżonej samooceny, ale pragnę Pana poinformować, że ja nie uważam siebie za chorego psychicznie.

Uważam, że jestem asertywny i lubię pożartować.

Szczególnie z idiotów, których jedyną nade mną przewagą jest to, że ktoś ich wyposażył we władzę do zarządzania moim życiem.

Czyż nie jest zabawne, groteskowe wręcz, że Pana podwładna sędzia Beata Stój:

  1. Postanowiła w dniu 15 marca 2011 r. że mnie podda badaniom psychiatrycznym, wydając polecenie biegłym sądowym, by ci na podstawie wyników badań wydali opinię, czy ja byłem poczytalny osiem, siedem i sześć lat temu, tj. w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r.
  2. postanowiła w dniu 15 marca 2011 r. że mnie podda badaniom psychiatrycznym, mimo jej – opartej na dowodach znajdujących się w aktach sprawy II K 451/06 - wiedzy, że nie ja byłem sprawcą czynów, za których popełnienie w tym okresie skazał mnie wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. sędzia Tomasz Kuczma.
    Podczas rozprawy, którą prowadziła w dniu 15 marca 2011 r. zapytała mnie sędzia B. Stój, jak to możliwe, że ja twierdzę, że nie byłem sprawcą czynów, za popełnienie których wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. skazał mnie sędzia T. Kuczma, a wstęp do strony www.zkekus.pl zaczyna się od: „Nazywam się Zbigniew Kękuś. Mam lat …. „
    I co miałem powiedzieć sędzi Beacie Stój, że to … cud?
    Tak trudno sobie wyobrazić kreatywnego „przestępcę”?
    Przecież ustawowym obowiązkiem sędzi Beaty Stój jest rozumować, w tym prawidłowo – art. 7 kpk.
  3. Zamiast jako skazanego prawomocnym wyrokiem z dnia 18.12.2007 r. sygn. akt II K 451/06, traktuje mnie w sprawie II K 854/10 (uprzednio II K 451/06) jako oskarżonego, wysyła mnie w związku z tym postanowieniem wydanym w dniu 15 marca 2011 r. na podstawie art. 202 § 1, § 2 kk na badania psychiatryczne, angażuje społeczne zasoby mimo, że karalność wszystkich czynów, za popełnienie których zostałem skazany wyżej wymienionym oczywiście i rażąco naruszającym prawo materialne wyrokiem, ustała przed sześcioma miesiącami, tj. w dniu 1 października 2010 r.

Oprócz komicznych, groteskowych akcentów, w działaniach sędzi Beaty Stój dopatrzyć się także należy patologii.
Podczas rozprawy, którą prowadziła w dniu 15 marca 2011 r. spytała mnie, ile mam dzieci, czy pracuję oraz z czego utrzymuję siebie i dzieci.
Wyjaśniłem jej, że mam troje dzieci – dwóch studiujących synów i czteroletnią córkę – że nie pracuję, bo jako przestępca nie mogę od dwóch lat znaleźć pracy oraz że moich dzieci i moje koszty utrzymania pokrywam z długów zaciąganych u przyjaciół.
I co na to sędzia Beata Stój?
Zamiast wydać wyrok o umorzeniu czynów I, III-XVII wyroku sędziego Tomasza Kuczma z dnia 18.12.2007 r. i zwrócić mi wyegzekwowaną ode mnie przez komornika karę grzywny w kwocie kilku tysięcy złotych postanowiła, że raz jeszcze będzie mnie ścigać z tytułu popełnienia czynów za sprawstwo których raz już zostałem skazany – mimo, że nie ja byłem ich sprawcą – i prawidłowo rozumując doszła do wniosku, że ja mogłem być niepoczytalny w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., w związku z czym wydała w dniu 15 marca br. postanowienie o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym.

A ja … dalej muszę zaciągać długi u przyjaciół, by mieć za co pokrywać moich dzieci i moje koszty utrzymania.

Tymczasem jak Panu najpewniej wiadomo, w identycznej, jak przeciwko mnie sprawie Sąd Okręgowy w Warszawie umorzył w grudniu 2009 r. postępowanie karne przeciwko Andrzejowi Lepperowi, co umożliwiło mu kandydowanie w wyborach prezydenckich w 2010 r.

W następstwie wydania przez Sąd Najwyższy wyroku z dnia 8 lipca 2009r. /sygn. akt: II KO 45/09/ o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego, w części dotyczącej popełnienia przez A. Leppera przestępstwa określonego w art. 212 § 2 k.k. i art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , w dniu 8 grudnia 2009r. Sąd Okręgowy w Warszawie wydał postanowienie /sygn. akt VIII K234/09/ o umorzeniu postępowania karnego przeciwko A. Lepperowi w zakresie określonym wyrokiem wznowieniowym.

Wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 9 sierpnia 2005 r. A. L. uznany został za winnego m.in. tego, że "w dniu 23 listopada 2001 r. w O., w siedzibie rozgłośni (...) znieważył funkcjonariusza publicznego - Ministra Spraw Zagranicznych W. C. w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, używając w stosunku do jego osoby słów powszechnie uważanych za obelżywe, co mogło go poniżyć w opinii publicznej, to jest o czyn z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k." (pkt II wyroku).

Na podstawie art. 212 § 2 k.k. Sąd wymierzył za ten czyn karę sześciu miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie - po objęciu jej karą łączną - warunkowo zawiesił na okres pięciu lat.
Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 8 maja 2006 r. utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego.
We wniosku o wznowienie zakończonego prawomocnie postępowania wskazano – jak adw. M. Wassermann w moim przypadku - art. 540 § 2 k.p.k. jako podstawę wniosku, skoro zapadłe w tej sprawie wyroki wydane zostały "w oparciu o przepis prawny (art. 226 § 1 k.k.), który uległ zmianie w wyniku wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r. (P 3/06)" - na podstawie ustawy z dnia 9 maja 2008 r. (Dz. U. Nr 122, poz. 782).

Skarżący wniósł o wznowienie postępowania.

Sąd najwyższy wznowił je wyrokiem z dnia 8 lipca 2009 r., a następnie Sąd Okręgowy w Warszawie w.w. wyrokiem z dnia 8 grudnia 2009 r. /sygn. akt VIII K234/09/ umorzył postępowanie przeciwko A. Lepperowi w zakresie określonym wyrokiem wznowieniowym.

W moim przypadku, wyrokiem z dnia 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny wskazał /sygn. akt II Ko 283/10/, w jakim zakresie - czyny I, III-XVII – Sąd Rejonowy w Dębicy rozpoznać ma sprawę II K 451/06 zakończoną prawomocnym wyrokiem sędziego Tomasza Kuczma z dnia 18.12.2007 r. – Załącznik 1.

Wskazał, że wyrok sędziego T. Kuczma z dnia 18.12.2007 r. w w.w. zakresie oczywiście i rażąco narusza prawo materialne, tj. że jest sprzeczny z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego dnia 11.10.2006 r. /Dz. U. z dnia 19.10.2006 r., Nr 190, poz. 1409/.

Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny wznowił zatem postępowanie II K 451/06 w zakresie czynów I, III-XVII na moją korzyść.

Nie po to, by mnie sędzia Beata Stój drugi raz ścigała za ich popełnienie.

W dodatku po ustaniu z dniem 1 października 2010 r. ich karalności /art. 101 § 1, p. 4 kk/.

Przewodnicząca Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w Dębicy SSR Anna Zięć wydała na wniosek SSR Beaty Stój z dnia 7 lutego 2011 r. /data wpływu 10.02.2011 r./ Zarządzenie o wznowieniu postępowania II K 451/06 w zakresie czynów II i XVIII.

Skoro wydała to zarządzenie SSR A. Zięć w lutym 2011 r., tj. cztery miesiące po ustaniu karalności przestępstw II i XVIII, za które prawomocnym wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. skazał mnie sędzia Tomasz Kuczma, to także musiała to uczynić na moją korzyść.

Nie wznawiała by przecież przewodnicząca Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w Dębicy postępowania II K 451/06 przeciwko mnie, żeby mnie Sąd Rejonowy w Dębicy ścigał za popełnienie czynów, za których sprawstwo raz już zostałem skazany i których karalność ustała kilka miesięcy wcześniej.

Wprawdzie sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Agnieszka Wilk-Król ściga mnie jednak /sygn. akt II K 87/11/ za popełnienie czynów II i XVIII z wyroku sędziego T. Kuczma z dnia 18 grudnia 2007 r. /sygn. akt II K 451/06/ i stosuje wobec mnie prawo dotyczące oskarżonego, ale ponieważ karalność za te przestępstwa ustała, musi to być pomyłka.
Tym najpewniej spowodowana, że SSR Anna Zięć nie sporządziła uzasadnienia do zarządzenia, które wydała w przedmiocie wznowienia postępowania sygn. II K 451/06 w zakresie czynów II i XVIII.

Sprawa powinna się bardzo rychło wyjaśnić SSR Agnieszce Król-Wilk, ponieważ natychmiast po zapoznaniu się w dniu 28 marca 2011 r. z aktami sprawy II K 87/11, w tym z w.w. zarządzeniem SSR Anny Zięć, skierowanym doniej pismem z dnia 29 marca 2011 r. złożyłem wniosek o sporządzenie i doręczenie mi uzasadnienia do Zarządzenia o wydaniu wyroku łącznego w sprawie II K 87/11, uprzednio II K 451/06.

Wziąwszy pod uwagę, że sędzia Agnieszka Wilk-Król zamierzała wydać w dniu 31 marca br. wyrok łączny w sprawie II K 451/06 po jej wznowieniu w zakresie wszystkich 18-u czynów, za popełnienie których wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. sędzia Tomasz Kuczma, Sąd Rejonowy w Dębicy powinien kontynuować tylko tę sprawę, tj. do sygn. II K 87/11, eliminując sprawę II K 854/10 z jej sędzią referentem Beatą Stój.

Celem rozwiania jakichkolwiek wątpliwości co do mojego obecnego statusu pragnę wyjaśnić, że po wydaniu w dniu 15 września 2010 r. przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny wyroku uchylającego – na moją korzyść - prawomocny wyrok sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczma z dnia 18 grudnia 2007 r. skazujący mnie z art. 226 § 1 kk i inne w zakresie czynów I, III-XVII z tego powodu, że ten wyrok oczywiście i rażąco narusza prawo materialne, tzn. jest sprzeczny z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11.10.2006 r. /Dz. U. z 19.10.2006 r., Nr 190, poz. 1409/ ja jestem … pokrzywdzony, a nie – jak chcą z lekka obsesyjnie ścigające mnie z tytułu przestępstw, których karalność ustała w dniu 1 października 2010 r. sędzia Beata Stój i sędzia Agnieszka Wilk-Króloskarżony.

Wnoszę, jak na wstępie.

Spośród znanych mi i osobiście przeze mnie doświadczanych w ich skutkach taktyk stosowanych – oczywiście przez wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości - przez niektórych prokuratorów i sędziów w celu zniszczenia ofiar ich patologii, tj.:

a. czynienia ich przestępcami,

b. uznawania ich za chorych psychicznie,

c. mordowania ich przez wymuszanie podejmowania przez nich decyzji o popełnieniu samobójstwa – patrz: mord dokonany na obywatelu Rumunii Claudiu Crulicu, zagłodzonym w styczniu 2008 r. na śmierć w areszcie w Krakowie, po trwającej cztery miesiące, tj. rozpoczętej w dniu 10 września 2007 r. głodówce protestacyjnej w związku z omyłkowym umieszczeniem go w areszcie

Państwo zastosowaliście już wobec mnie wariant „a” i wariant „b”.

Pospieszcie się Państwo zatem, bo Wam sam umrę … ze śmiechu.

Z Państwa, autorytety moralne i nieskazitelne charaktery.

Wesołych Świąt!

Zbigniew Kękuś

P.S. Przesyłam dwa egzemplarze niniejszego pisma, by po zapoznaniu się z jego treścią przekazał go Pan odpowiednio do akt spraw II K 854/10 (uprzednio II K 451/06) i II K 87/11 (uprzednio II K 451/06), tj. dla Sędzi Beaty Stój oraz dla Sędzi Agnieszki Wilk-Król.

Komentarze internautów:

 
~Rejtan
04-05-2011 / 13:29
Nie wiem czy wiecie ale polscy sędziowie są ustawowo zwolnieni z płacenia składek zdrowotnych , a przysługuje im bezpłatna państwowa służba zdrowia jak płacącym składki. Wszyscy obywatele powinni być równi wobec prawa , nie rozumiem wiec skąd takie uprzywilejowanie wobec osób co na wejściu po zaprzysiężeniu otrzymują postawowe wynagrodzenie na poziomie 5 tysięcy zł miesięcznie (w sadach rejonowych), a przeciez mają jeszcze dodatki a sadach okręgowych i wyzszych zarobki biora duzo wyższe i wszystko z pieniędzy podatnika. Wg. badań srednia pensja osoby pracujacej na stanowisku sędziego to ok. 10 000 zł , dlaczego więc inni podatnicy maja płacic składki zdrowotne za osoby o tak wysokim statusie materialnym?
~eska
30-04-2011 / 19:06
Beata Słój sama powina poddać się badaniom psychiatrycznym, a przede wszystkim leczeniu. W końcu ją stać za naszą kasę.